Bátai Tibor | tüzeknek tüzével [asszonyomnak]

Így írunk mi

v  
 

                      szeretlek
                      kedvesem
 
                      mondd a tengernek
                      türelem
                      ne fodrozódjék
                      hullám a vízen
                      mondd a szélnek
                      fűszál ne rezdüljön
 
                      lágyítsd meg szíved

                      engedd
                      hogy jó urad
                      elfeledtesse emlékét
                      a déröklű napoknak
                      kínjait a lélek
                      telének
 
                      királyném
                      soha többé
                      ne hagyd
                      tűnek hegyén szenvedni
                      a most fölröppent lepkét 

                      apály
                      dagály
                      morzsolta szíveinknek
                      engedd végre
                      hogy megint megtalálják egymást 
 
                      száz életre való
                      lélekkel
                      kísértelek
                      és
                      kísérlek
                      hagyd hogy
                      megvigasztalódjam
                      benned
 
                      hogy elégjek
                      hogy rendjelként
                      viseljem égési sebeim 

                      süllyedtem
                      és hagytalak süllyedni
                      örök atlantiszom
                      emelkedj
                      a hullámok fölé 
 
                      adjad
                      egész birodalmad
                      amivé lettél míg
                      vakságomban
                      nem láthattalak
 
                      teremtményem volt 
                      ki újrateremtette magát
                      homlokán önző feliratommal
                      privát
 
                      meggörbítettél és kiegyenesítettél
                      férfikorban férfivá tettél
                      egyetlen
                      mindenkor hatályos
                      törvényem
                      te 
 
                      téged perzsellek
                      hajnalig
                      tüzeknek tüzével
                         
                      túl drága kincs
                      vagy nekem
                      hogy nélkülözzelek
                      mértéktartásra
                      ne ints
                      nincs többé alku
 
                      olvass el
                      csukj be
                      nyiss ki újra
 
                      zuhanásomban
                      általad
                      emelkedem
                      és kereslek
                      míg vér lüktet
                      megszűkült ereimben
 
                      szeretlek
                      kedvesem

 

                      [1993–2017]

 


 

Kommentek elrejtése, megjelenítése